Wylinka husarza władcy

Wylinka husarza władcy (Anax imperator) jest największą z wylinek, jakie możemy u nas spotkać. Osiąga ona do 56 mm długości.

Wylinka husarza władcy - widok z góry

Wylinka husarza władcy - widok z boku

Wylinki husarza władcy najczęściej spotykam na liściach i łodygach pałek wodnych.

Piramida analna samca husarza władcy

Na powyższym zdjęciu samca widać garb podstawny, który ma długość zbliżoną do szerokości i o połowę krótszą niż długość cerkusów (cerci).

Pokładełko samicy husarza władcy

Od strony brzusznej samicy na segmencie S9 widzimy pokładełko, którego długość stanowi około 2/3 długości całego segmentu S9.

Bródka husarza władcy - strona zewnętrzna

Bródka husarza władcy - strona wewnętrzna

Na dwóch zdjęciach mikroskopowych pokazany jest kształt bródki.

---------------------

1-3. Canon EOS1DX z obiektywem Sigma 105 mm f/2,8 EX DG Macro  - f/22 ; 1/250 s; ISO 200.  Zdjęcia  zrobione aparatem zamocowany na statywie i doświetlone lampami błyskowymi.

4-5. Mikroskop cyfrowy Levenhuk DTX 90 z programem MicroCapture Plus v. 1.01

Obróbka zdjęć i napisy wykonane w programie Adobe Photoshop.

Wylinka ważki czteroplamej

Poza pokazanymi ostatnio wylinkami żagnicy sinej, w tym samym miejscu znalazłem wówczas wylinkę ważki czteroplamej (Libellula quadrimaculata). 

Wylinka ważki czteroplamej - widok z boku

W odróżnieniu od pokazanej poprzednio żagnicy, tu widzimy kolce grzbietowe na segmentach S5-S8. U owadów z rodzaju ważka (Libellula) kolce występują na grzbiecie, ale u ważek czteroplamej i płaskobrzuchej na segmentach S3-S8, natomiast u ważki rudej na segmentach S3-S9.

Wylinka ważki czteroplamej - widok z góry

Na tym zdjęciu widzimy w piramidzie analnej cerkusy sięgające połowy długości paraproktów, podczas gdy u ważki płaskobrzuchej są one znacznie krótsze. Poza tym odwłok ważki płaskobrzuchej jest szerszy.

Zauważyć możemy też białe nici - są to służące do oddychania przetchlinki.

Wylinka ważki czteroplamej en face

Tutaj zobaczyć możecie widok od frontu ważkowej maski, służącej do chwytania pożywienia. Składa się ona z bródki i pary głaszczek wargowych.

Strona brzuszna wylinki ważki czteroplamej

W odróżnieniu od pokazanej poprzednio żagnicy tu płeć można oznaczyć na podstawie obecności na segmencie S3 wtórnego aparatu kopulacyjnego, występującego u samców. Samice rozpoznajemy po braku widocznych elementów.

---------------------

Wszystkie wykonane tu zdjęcia zrobione były aparatem zamocowanym na statywie i doświetlone lampami błyskowymi.

1-4. Canon EOS1DX z obiektywem Sigma 105 mm f/2,8 EX DG Macro  - f/22 ; 1/250 s; ISO 200. Obróbka zdjęć i napisy wykonane w programie Adobe Photoshop CS5

Wylinki żagnicy sinej

Pokażę Wam dzisiaj dwie wylinki żagnicy sinej (Aeshna cyanea), które znalazłem 22 lipca 2022 na moim ulubionym torfowisku.

Wylinka żagnicy sinej - widok z góry

Wylinka żagnicy sinej - widok z boku

Na zdjęciu zaznaczyłem dziesięć segmentów, z których składa się odwłok ważki. Widać, że na segmentach S6-S9 znajdują się kolce boczne.

Maska żagnicy sinej

Maska żagnicy sinej jest najsilniej wydłużona, spośród wszystkich naszych żagnic - stosunek jej długości do szerokości bródki zawsze przekracza 3,5, a u przedstawionej na zdjęciach wynosi 4,0.

Wylinka samicy żagnicy sinej

Na powyższym zdjęciu widzimy pokładełko. Jest to organ płciowy samicy, służący do składania jaj. Jak widać jest on widoczny już na etapie larwalnym. 

Wylinka samca żagnicy sinej

Na tym zdjęciu pokazałem brzuszną stronę drugiej ze znalezionych tego dnia wylinek. Jak widzicie segment dziewiąty, na którym u samicy znajduje się pokładełko, jest zupełnie gładki, co wskazuje, że mamy do czynienia z samcem. Widać tu również elementy, z których składa się zaznaczona na poprzednim zdjęciu piramida analna.

Głowa wylinki żagnicy sinej

Na tej fotografii widzicie oczy złożone larwy ważki, jak również przyklejone do nich czułki.

---------------------

Wszystkie wykonane tu zdjęcia zrobione były aparatem zamocowanym na statywie i doświetlone lampami błyskowymi.

1-6. Canon EOS1DX z obiektywem Sigma 105 mm f/2,8 EX DG Macro  - f/22 ; 1/250 s; ISO 200. Obróbka zdjęć i napisy wykonane w programie Adobe Photoshop CS5

Drapieżnik ofiarą

Jak zapewne wiecie ważki są drapieżnikami. Zarówno larwy, jak i owady doskonałe aktywnie polują na inne stworzenia, najczęściej owady. Odżywianie się ważek postaram się opisać innym razem, a teraz skupię się na odwróceniu ról. Czyli na sytuacji, kiedy drapieżnik staje się ofiarą. 

Skłoniło mnie do tego zdarzenie, którego świadkiem byłem dziś na moim ulubionym torfowisku. Korzystając z niskiego stanu wody postanowiłem zobaczyć zbiorniki, na których obserwuję ważki od zwykle niedostępnej strony. I tak wędrując sobie po podsychającym wraz z końcem lata turzycowisku kątem oka zauważyłem intensywnie czerwoną ważkę rzucającą się w pajęczej sieci.

Szablak krwisty jako ofiara pająka

To szablak krwisty (Sympetrum sanguineum) przykleił się do zastawionej przez krzyżaka nadwodnego (Larinioides cornutus) pułapki. Jak możecie zauważyć na zdjęciu ważka jest kilkukrotnie większa od pająka i zdążyła już zniszczyć większą część sieci, dlatego strategia pająka polega tu na jak najszybszym ukąszeniu ofiary. Od trzech lat staram się dokumentować wszystkie napotkane przypadki ważek w pajęczych sieciach i na ten moment mam zarejestrowanych przeszło 30 takich zdarzeń.

Szablak krwisty ofiarą rokitniczki

Ważki są generalnie łapczywym kąskiem dla wielu zwierząt. Jako jedne z największych latających owadów stanowią bogate źródło białka dla ryb, żab, jaszczurek, ptaków, ssaków, a nawet innych owadów. Nie wyłączając przy tym innych ważek...

Lecicha pospolita (Orthetrum cancellatum) ze schwytanym szablakiem czarnym (Sympetrum danae)

---------------------

Wszystkie wykonane tu zdjęcia zrobione były "z ręki".

1. Canon EOS1DX z obiektywem Sigma 105 mm f/2,8 EX DG Macro - f/11 ; 1/1250 s; ISO 2000

2. Canon EOS7D z obiektywem Canon EF 400 mm f/5,6 L USM - f/9 ; 1/1000 s; ISO 640

3. Canon EOS7D z obiektywem Canon EF 400 mm f/5,6 L USM - f/9 ; 1/2000 s; ISO 1250